| Historia kościoła |
|
|
|
| Wpisany przez Zofia Dragan | |||
| poniedziałek, 11 września 2006 15:54 | |||
|
Obecny obiekt wzniesiony w 1825 r. z fundacji książąt Anhalt-Dessau, konsekrowany w 1845r. p.w. św. Marcina jest trzecim kościołem parafialnym po 2 poprzednich, drewnianych. Kościół pozbawiony jest cech stylowych, jednonawowy na rzucie prostokąta. Dobudowane w 1930r. dwie kaplice wraz z małą, kwadratową zakrystią tworzą formę, ramion transeptu. Dach dwuspadowy, kryty dachówką z wieżyczką mieszczącą sygnaturkę. Ołtarze z polowy XIX w. eklektyczne ale z barokowymi obrazami. W głównym Matka Boska śnieżna w sukience srebrnej, ufundowany najprawdopodobniej w 1711 r. przez W. Sobka, sołtysa i długoletniego organistę. W prawym, bocznym zwieńczeniu barokowy obraz św. Antoniego z Dzieciątkiem. Tabernakulum z 2 połowy XVIII wieku. Na połowę XVII w. datowane są krucyfiks, późnorenesansowa, wieżyczkowa monstrancja i wczesnobarokowy kielich. Relikwiarz w formie trumienki, lichtarz paschalny i tabliczki wotywne barokowe, pochodzą z XVIII w. Rzeźba św. Marcina nad wejściem pochodzi z przełomu XVI i XVII w. i najprawdopodobniej zdobiła poprzedni, fundowany przez P. Opalińskiego kościół. Dołączona do zwieńczenia ambony rzeźba św. Jakuba jest barokowa z XVIII w. Ludowa rzeźba św. Franciszka została wykonana przez Leona Dudka z Włoszakowic. W ścianie kościoła wmurowane są tablice z nazwiskami poległych w I wojnie światowej i Powstaniu Wielkopolskim oraz ofiar kampanii wrześniowej i hitlerowskiej okupacji.
Proboszczowie w Bukówcu ostatnich dwóch stuleci od roku 1799 ksiądz Jan Pyrkosch (Perkosz)ze Śląska (pochowany w kościele) Józef Sobecki (1723-1753) Poprzez ojca Franciszka z Bukówcem spokrewnieni są ks. ks. Józef Białasie, ur. w Zbąszyniu w 1955 r. i Franciszek Białasik , ur. w Zbąszyniu w 1958 r. Obaj przebywają na misjach w Boliwii. Ks. Franciszek Białasik, werbista, został mianowany w 2004 r. biskupem Boliwii. Ks. Jan Górny. Ur. w Poznaniu w 1928 r. Dzieciństwo spędził w Komornikach, gdzie jego ojciec był kierownikiem szkoły. Po maturze wstąpił do seminarium duchownego w Gnieźnie, ale ostatecznie ukończył je w Poznaniu. Wyświęcony na kapłana w 1955 r. Jako wikary pracował w Wieleniu n. Notecią, w Pępowie, w kościołach poznańskich. W 1967 r. został proboszczem w Prochach k. Wielichowa. Z dniem 25 sierpnia rozpoczął posługę w Bukówcu, skąd 1 lipca 2003 r. przeszedł na zasłużony wypoczynek do Domu Księży Seniorów w Poznaniu. W ciągu 21 lat duszpasterzowania w Bukówcu dał się poznać jako bardzo pobożny, rozmodlony kapłan i świetny gospodarz, zatroskany utrzymaniem kościoła, obiektów towarzyszących i cmentarza. W uznaniu zasług w 2000 r. otrzymał tytuł kanonika.
|




